زمان تقریبی مطالعه: 5 دقیقه
 

میرزا سلیمان تنکابنی





تنکابنی، سلیمان بن محمدرفیع عبدالمطلب، حکیم، متکلم، فقیه و پزشک شیعی ایرانی قرن سیزدهم می‌باشد.


۱ - محل ولادت تنکابنی



از تاریخ تولد او اطلاعی در دست نیست. وی در سلیمان آباد تنکابن که بعدها خود آن‌جا را آباد کرد، در خانواده ای عالم، فاضل و پرهیزگار به دنیا آمد.
[۱] محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، الذریعة الی تصانیف الشیعة، ج۳، ص۲۹۸، چاپ علی نقی منزوی و احمد منزوی، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳.
[۲] محمدعلی مدرس تبریزی، ریحانة الادب، ج۳، ص۳۸۱، تهران ۱۳۶۹ ش.
[۳] محمد بن سلیمان تنکابنی، کتاب قصص العلماء، ج۱، ص۷۱، تهران.


۲ - تحصیلات وی



او در زادگاه خود به تحصیل علوم دینی پرداخت، و سپس برای تکمیل تحصیل همراه برادرش، ملاعبدالمطلب، به عتبات عالیات سفر کرد.
[۴] محمد بن سلیمان تنکابنی، کتاب قصص العلماء، ج۱، ص۷۱، تهران.
[۵] محمد سمامی حائری، بزرگان تنکابن، ج۱، ص۱۱۷، قم ۱۳۷۲ ش.
بعد از فراغت از تحصیل سطوح به اصفهان رفت و از مجالس درس مشاهیر علمای عصر بهره مند شد.
[۶] محمد سمامی حائری، بزرگان تنکابن، ج۱، ص۱۱۷، قم ۱۳۷۲ ش.


۳ - اساتید تنکابنی



میرزا سلیمان، مدت بیست ودو سال، علوم عقلی بویژه آرای صدرالدین شیرازی را نزد ملاعلی نوری (متوفی ۱۲۴۶) و علوم نقلی را نزد ملامحمدعلی نوری (متوفی ۱۲۵۲) آموخت.

۴ - تدریس



وی سپس به تدریس شرح تجرید، شوارق، شرح لمعه و تفسیر انوارالتنزیل قاضی بیضاوی مشغول شد.
[۷] محمد بن سلیمان تنکابنی، کتاب قصص العلماء، ج۱، ص۷۱، تهران.
[۸] محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، قسم ۲، ص۶۰۹، جزء ۲: الکرام البررة، مشهد ۱۴۰۴.
[۹] منوچهر صدوقی سها، تاریخ حکماء و عرفاء متأخر بر صدرالمتألهین، ج۱، ص۳۹، تهران ۱۳۵۹ ش.


۵ - مصاحبت وی با ملامحراب گیلانی



او با ملامحراب گیلانی حکیم و عارف اصفهان (متوفی ۱۲۱۷) مراوده و مصاحبت داشت.
[۱۰] محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، قسم ۲، ص۶۰۹، جزء ۲: الکرام البررة، مشهد ۱۴۰۴.
[۱۱] محمد بن سلیمان تنکابنی، کتاب قصص العلماء، ج۱، ص۷۱، تهران.


۶ - فراگیری طب



وی نزد ملااسماعیل الاعرج اصفهانی طب آموخت و در آن فن مهارت یافت و در اصفهان به تدریس قانون ابن سینا پرداخت. در مقابل ملااسماعیل الاعرج نزد او شرح تجرید آموخت.
[۱۲] محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، قسم ۲، ص۶۰۹، جزء ۲: الکرام البررة، مشهد ۱۴۰۴.
[۱۳] محمد بن سلیمان تنکابنی، کتاب قصص العلماء، ج۱، ص۷۱، تهران.


۷ - تنکابنی و حل و فصل امور مردم تنکابن



تنکابنی پس از وصول به مقامات عالی علمی در پی درخواست والی مازندران و توصیه استادش، آخوند نوری، بعد از چند سال به تنکابن برگشت و به حل وفصل امور مردم پرداخت.

۸ - مدفن تنکابنی



او حدود ۱۲۵۰ درگذشت.
[۱۴] محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، قسم ۲، ص۶۰۹، جزء ۲: الکرام البررة، مشهد ۱۴۰۴.
[۱۵] محمد بن سلیمان تنکابنی، کتاب قصص العلماء، ج۱، ص۷۲، تهران.
[۱۶] محمد سمامی حائری، بزرگان تنکابن، ج۱، ص۱۱۸، قم ۱۳۷۲ ش.
پیکر او را به نجف اشرف منتقل کردند و در جوار امیر مؤمنان علی علیه‌السلام به خاک سپردند.
[۱۷] محمد سمامی حائری، بزرگان تنکابن، ج۱، ص۱۱۸، قم ۱۳۷۲ ش.


۹ - فرزند تنکابنی



میرزا محمدبن سلیمان تنکابنی، مؤلف قصص العلماء، فرزند میرزا سلیمان تنکابنی است.

۱۰ - آثار میرزا سلیمان



آثار به جا مانده از میرزاسلیمان به فارسی و عربی عبارت است از: شرح بر شواهدالربوبیه ملاصدرا؛ شرح بر زادالمعاد علامه مجلسی؛ شرح بر فوائد ضیائیه نورالدین عبدالرحمان جامی؛ و آثاری در پزشکی، ادبیات و غیره.
[۱۸] محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، قسم ۲، ص۶۰۹، جزء ۲: الکرام البررة، مشهد ۱۴۰۴.
[۱۹] محمد بن سلیمان تنکابنی، کتاب قصص العلماء، ج۱، ص۷۲، تهران.
[۲۰] محمد سمامی حائری، بزرگان تنکابن، ج۱، ص۱۱۸، قم ۱۳۷۲ ش.
[۲۱] محمد سمامی حائری، بزرگان تنکابن، ج۱، ص۱۱۸، قم ۱۳۷۲ ش.


۱۱ - فهرست منابع



(۱) محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، الذریعة الی تصانیف الشیعة، چاپ علی نقی منزوی و احمد منزوی، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳.
(۲) محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعه، جزء ۲: الکرام البررة، مشهد ۱۴۰۴.
(۳) محمد بن سلیمان تنکابنی، کتاب قصص العلماء، تهران.
(۴) محمد سمامی حائری، بزرگان تنکابن، قم ۱۳۷۲ ش.
(۵) منوچهر صدوقی سها، تاریخ حکماء و عرفاء متأخر بر صدرالمتألهین، تهران ۱۳۵۹ ش.
(۶) محمدعلی مدرس تبریزی، ریحانة الادب، تهران ۱۳۶۹ ش.

۱۲ - پانویس


 
۱. ↑ محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، الذریعة الی تصانیف الشیعة، ج۳، ص۲۹۸، چاپ علی نقی منزوی و احمد منزوی، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳.
۲. ↑ محمدعلی مدرس تبریزی، ریحانة الادب، ج۳، ص۳۸۱، تهران ۱۳۶۹ ش.
۳. ↑ محمد بن سلیمان تنکابنی، کتاب قصص العلماء، ج۱، ص۷۱، تهران.
۴. ↑ محمد بن سلیمان تنکابنی، کتاب قصص العلماء، ج۱، ص۷۱، تهران.
۵. ↑ محمد سمامی حائری، بزرگان تنکابن، ج۱، ص۱۱۷، قم ۱۳۷۲ ش.
۶. ↑ محمد سمامی حائری، بزرگان تنکابن، ج۱، ص۱۱۷، قم ۱۳۷۲ ش.
۷. ↑ محمد بن سلیمان تنکابنی، کتاب قصص العلماء، ج۱، ص۷۱، تهران.
۸. ↑ محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، قسم ۲، ص۶۰۹، جزء ۲: الکرام البررة، مشهد ۱۴۰۴.
۹. ↑ منوچهر صدوقی سها، تاریخ حکماء و عرفاء متأخر بر صدرالمتألهین، ج۱، ص۳۹، تهران ۱۳۵۹ ش.
۱۰. ↑ محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، قسم ۲، ص۶۰۹، جزء ۲: الکرام البررة، مشهد ۱۴۰۴.
۱۱. ↑ محمد بن سلیمان تنکابنی، کتاب قصص العلماء، ج۱، ص۷۱، تهران.
۱۲. ↑ محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، قسم ۲، ص۶۰۹، جزء ۲: الکرام البررة، مشهد ۱۴۰۴.
۱۳. ↑ محمد بن سلیمان تنکابنی، کتاب قصص العلماء، ج۱، ص۷۱، تهران.
۱۴. ↑ محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، قسم ۲، ص۶۰۹، جزء ۲: الکرام البررة، مشهد ۱۴۰۴.
۱۵. ↑ محمد بن سلیمان تنکابنی، کتاب قصص العلماء، ج۱، ص۷۲، تهران.
۱۶. ↑ محمد سمامی حائری، بزرگان تنکابن، ج۱، ص۱۱۸، قم ۱۳۷۲ ش.
۱۷. ↑ محمد سمامی حائری، بزرگان تنکابن، ج۱، ص۱۱۸، قم ۱۳۷۲ ش.
۱۸. ↑ محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، قسم ۲، ص۶۰۹، جزء ۲: الکرام البررة، مشهد ۱۴۰۴.
۱۹. ↑ محمد بن سلیمان تنکابنی، کتاب قصص العلماء، ج۱، ص۷۲، تهران.
۲۰. ↑ محمد سمامی حائری، بزرگان تنکابن، ج۱، ص۱۱۸، قم ۱۳۷۲ ش.
۲۱. ↑ محمد سمامی حائری، بزرگان تنکابن، ج۱، ص۱۱۸، قم ۱۳۷۲ ش.


۱۳ - منبع


دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «تنکابنی»، شماره۳۹۵۰.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.